Onlar bembeyazdı, fakat!..

ŞENOL DEMİRCİ

Deniz Gezmiş ve arkadaşları asıldı.

Mahir Çayan ve arkadaşları

Kızıldere’de öldürüldü.

İbrahim Kaypakkaya işkencede

hayatını kaybetti.

Sinan Cemgil ve arkadaşları

Nurhak’larda öldürüldü.

Onlar; Türkiye’nin en zeki çocuklarıydı.

Anneleri halkın önünde hiç ağlamadı, neden mi?

Çünkü bir “dava” peşinde koştular.

**

Onlar, rüşvetten yargılanmadı.  

Devletin parasını çalarak zengin olmadı.

Halkın zenginleşmesi için öldü.

**

Fakat; “Adana Gibi Başkan”ın tahliye

olmasından sonraki Cumartesi günü düzenlenen

Adana’da halkla buluşma mitingini izledim.

Zeydan Başkan; “Süt dökmüş kedi gibi.”

sus pus olmuştu.

“Sevgiler Adana”, “Sizi seviyorum.”

başka bir şey yok!

Hükümeti eleştiren tek bir kelime bile söylemedi.

**

Olan Özcan Zenger’e mi oldu acaba?

Zeydan Başkan tutuk ve

düşünceliydi, sanki şartlı bırakılmış gibiydi!..

**

Oysa

Deniz Gezmiş ve arkadaşları,

mahkeme karşısında bile

“siyasi savunma” yapmış,

hiç aman dilemeden

idam sehpasına yürümüşlerdi.

Neden mi ?

Onlar bembeyazdı…!!!

Fakat?…